آه مگذار که دستان من آن

 آن اعتمادی که به دستان تو دارد

                          به فراموشی ها بسپارد.

آه! مگذار که مرغان سپید دستت

                      دست پر مهر مرا سرد و تهی بگذارد.

آه ! من چه می گویم؟ آه !

                         با تو اکنون چه فراموشی ها

                         با من اکنون چه نشستن ها      خاموشی هاست.