شايد محال نيست ....

                       آن كس كه درد عشق بداند

                       اشكي بر اين سخن بفشاند

 اين سان كه ذره هاي دل بي ‌قرار‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌من

سر در كمند عشق تو جان در هواي توست

شايد محال نيست كه بعد از هزار سال

روزي غبار ما را بوي باد

د ردوردست دشتي از ديده ها نهان

               بر برگ ارغواني

                                       پيچيده با خزان

يا پاي جويباري

                                     چون اشك ما روان

               پهلوي يكديگر بنشاند

              ما را به يكديگر برساند!